Posts Tagged ‘Ευρωπαϊκή Ένωση’

Ανοιχτή επιστολή ΑΣΠΕ στους Έλληνες Ευρωβουλευτές για τη δημογραφική και οικογενειακή πολιτική

13 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Η δομή της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ανακοίνωσε στις 10 Σεπτεμβρίου η υποψήφια Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λέϊεν, μητέρα επτά (7) παιδιών, είναι καλός οιωνός για φιλικές προς την οικογένεια Ευρωπαϊκές πολιτικές και έμφαση στη δημογραφία. Άλλωστε η υποψήφια Πρόεδρος, ως Υπουργός Οικογένειας τότε, της Γερμανίας, ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Οικογένεια το 2007, μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία για την Ευρώπη που πρέπει να συνεχισθεί.

Παρότι δεν υπάρχει χαρτοφυλάκιο κοινωνικών υποθέσεων, υπάρχουν τέσσερις νέοι τομείς που θα ανατεθούν σε Επιτρόπους, τα θέματα των οποίων σχετίζονται με την οικογένεια και τη δημογραφία.

–          Η υποψήφια Επίτροπος κα Dubravka Šuica (Κροατία) θα αναλάβει για πρώτη φορά ένα χαρτοφυλάκιο δημογραφίας, καθώς οι αμιγώς οικογενειακές πολιτικές δεν εμπίπτουν στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της ΕΕ, αλλά εξακολουθούν να ρυθμίζονται από τα Κράτη Μέλη. Το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο θα περιλαμβάνει τις πολιτικές εξισορρόπησης εργασίας και ζωής, ενεργού γήρανσης και προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού.

–          Ο υποψήφια Επίτροπος κος Valdis Dombrovskis (Λετονία) θα έχει το χαρτοφυλάκιο των οικονομικών και χρηματοδοτικών εργαλείων.

–         Ο υποψήφιος Επίτροπος κος Nicolas Schmit (Λουξεμβούργο) θα έχει το χαρτοφυλάκιο των πολιτικών απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, που περιλαμβάνει και την υλοποίηση του σχεδίου της Ευρωπαϊκής Δράσης για το Παιδί ως εργαλείου για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας.

Στην επικείμενη ακρόαση των μελών της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν την ανάληψη των καθηκόντων τους, καλούμε τους Έλληνες Ευρωβουλευτές να θέσουν τα εξής ερωτήματα στους υποψηφίους Επιτρόπους:

α)      Θα προωθήσουν μία ολοκληρωμένη Ευρωπαϊκή Στρατηγική στους τομείς των οικογενειακών και δημογραφικών πολιτικών, ενισχύοντας τις σχετικές εθνικές πολιτικές;

β)      Θα εντάξουν την ανάπτυξη των οικογενειακών και δημογραφικών πολιτικών στις προτεραιότητες της νέας Πολιτικής Συνοχής 2021-2027;

γ)      Θα χρηματοδοτήσουν αποτελεσματικά την υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Πυλώνα των Κοινωνικών Δικαιωμάτων, στα οποία περιλαμβάνεται και η δυνατότητα μια οικογένεια να αποκτήσει όσα παιδιά θέλει, χωρίς διακρίσεις ως προς το πλήθος των παιδιών;

δ)      Θα θεσμοθετήσουν μόνιμο Συμβούλιο Υπουργών Οικογενειακών και Δημογραφικών υποθέσεων, καθώς στα περισσότερα Κράτη Μέλη της ΕΕ, υπάρχει τέτοια Κυβερνητική δομή;

Η ΑΣΠΕ ελπίζει ότι η νέα σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα σηματοδοτήσει μια Ευρώπη πιο φιλική προς την οικογένεια, που δεν θα αγνοήσει της σημαντικές προκλήσεις της δημογραφικής κατάρρευσης και θα εξασφαλίσει σε Κράτη, όπως η Ελλάδα, νέα εργαλεία για την άσκηση αποτελεσματικής οικογενειακής και δημογραφικής πολιτικής.

Επισημαίνεται ότι η ΑΣΠΕ ζητά από το 2011 την ίδρυση Υπουργείου Οικογένειας και φέτος κατέθεσε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ο Επιστημονικός Σύμβουλος της ΑΣΠΕ) συγκεκριμένη πρόταση για την αποστολή και τη δομή του.

Αναμένουμε να γίνουν πραγματικότητα οι προσδοκίες που έχουν συσσωρευθεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για την προάσπιση της οικογένειας ως βασικού πυλώνα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Μοντέλου.

Η ΑΣΠΕ, ως επίσημος κοινωνικός εταίρος με μεγάλη τεχνογνωσία στα θέματα οικογένειας και δημογραφίας, είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ανατροπή της δημογραφικής κατάρρευσης της Χώρας μας.

Αθήνα, 13.9.2019

Από το Γραφείο Τύπου της ΑΣΠΕ

Οι δύο όψεις της γήρανσης των πληθυσμών στη Δύση

3 Σεπτεμβρίου 2016

Το πρόβλημα δεν εξαντλείται, όμως, στο ότι με τη βοήθεια της επιστήμης οι άνθρωποι ζουν περισσότερο. Η λεγόμενη «γήρανση του πληθυσμού» σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο έχει και ένα δεύτερο σκέλος, αυτό της υπογεννητικότητας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες οι άνθρωποι που ζουν στον ανεπτυγμένο κόσμο επιλέγουν να κάνουν λιγότερα παιδιά. Ο μέσος όρος γονιμότητας έχει μειωθεί κάτω από τα 2,1 παιδιά ανά γυναίκα, που έχει θεωρηθεί ότι αποτελεί το αναγκαίο ποσοστό για την πλήρη αποκατάσταση ενός πληθυσμού, δηλαδή τη διατήρησή του στα ίδια επίπεδα.

Στην Ευρώπη, ειδικότερα, ο ρυθμός των γεννήσεων έχει μειωθεί κατά 40% από τη δεκαετία του 1960. Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών, οι γεννήσεις αντιστοιχούν κατά μέσον όρο σε 1,5 παιδί ανά γυναίκα. Και την ίδια στιγμή, το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί περίπου στα 80 έτη από τα 69 στα οποία έφτανε πριν από λίγες δεκαετίες.

Κι αν αυτό μπορεί να αποτελεί γενικότερα απειλή επιβίωσης για τις χώρες του δυτικού κόσμου, είναι ακόμη πιο επικίνδυνο για τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Εφόσον μειώνεται το ποσοστό των νέων επί του πληθυσμού, μειώνεται και το ποσοστό αυτών που προσχωρούν στην αγορά εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι πως όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι καλούνται να χρηματοδοτήσουν με τις εισφορές τους τα συνταξιοδοτικά ταμεία που χορηγούν συντάξεις σε όλο και περισσότερους συνταξιούχους.

Ενώ το ποσοστό των ατόμων κάτω των 15 ετών έχει μειωθεί κάτω από το 20% του πληθυσμού στις ΗΠΑ και αγγίζει το 15% στην Ε.Ε., την ίδια στιγμή το ποσοστό των ηλικιωμένων και κατά συνέπεια συνταξιούχων αυξάνεται διαρκώς και στις ΗΠΑ τείνει στο 15%, ενώ στην Ε.Ε. πλησιάζει ανησυχητικά το 20%. Σε ορισμένες χώρες, ο πληθυσμός ενισχύεται από τις τονωτικές ενέσεις της μετανάστευσης και θεωρητικά μπορούν να αυξηθούν έτσι και οι εισφορές στα συνταξιοδοτικά ταμεία.

Οπως, όμως, έχουν επισημάνει οικονομολόγοι, πολύ πριν διασφαλίσουν άδεια παραμονής και εργασίας, οι μετανάστες χρειάζονται στέγη, τροφή, εκπαίδευση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ετσι εκτός από το κόστος για τις κυβερνήσεις, η πραγματικότητα για τα συνταξιοδοτικά ταμεία παραμένει η ίδια. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, για κάθε 100 εργαζόμενους στην Ε.Ε. αντιστοιχούν περίπου 42 Ευρωπαίοι άνω των 65 που δεν εργάζονται. Η αναλογία αναμένεται να φτάσει τους 65 συνταξιούχους ανά 100 εργαζόμενους μέχρι το 2060. Καλύτερη είναι η εικόνα στις ΗΠΑ, καθώς η στατιστική υπηρεσία υπολογίζει πως σε 100 εργαζόμενους αντιστοιχούν μόνον 24 συνταξιούχοι.

Εν ολίγοις οι προσδοκίες που δικαιολογημένα είχαν οι εργαζόμενοι όταν οι πληθυσμοί των ανεπτυγμένων οικονομιών ήσαν νεότεροι πως τα συνταξιοδοτικά ταμεία θα τους προσφέρουν ένα καλό βιοτικό επίπεδο στο λυκόφως της ζωής τους, τώρα είναι δύσκολο να ικανοποιηθούν. Ακόμη και στις ΗΠΑ, που διαθέτουν ένα ταμείο κοινωνικής ασφάλισης με κεφάλαια ύψους 2,8 τρισ. δολαρίων, είναι έντονες οι επικρίσεις ότι το κράτος έχει υποσχεθεί στους πολίτες περισσότερα από όσα μπορεί όντως να τους προσφέρει.

Υποχρεώσεις 78 τρισ.

Εκτός από τη διαρκή επιδείνωση της αναλογίας μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων, πολλά συνταξιοδοτικά ταμεία αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανεπαρκούς χρηματοδότησης. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ομίλου Citi, το ύψος των υποχρεώσεων που έχουν 20 χώρες προς συνταξιοδοτικά ταμεία, τα οποία είτε χρηματοδοτούνται ανεπαρκώς είτε καθόλου, φτάνει στα 78 τρισ. για τις χώρες του ΟΟΣΑ. Το μέγεθος του προβλήματος καθίσταται σαφές, όταν ληφθεί υπόψη ότι συνολικά το ύψος του χρέους των ίδιων χωρών ανέρχεται επισήμως σε 44 τρισ. δολάρια. Σύμφωνα με τους συντάκτες του σχετικού ρεπορτάζ των FT, πολλά από αυτά τα προβλήματα είναι όντως ωρολογιακές βόμβες, αλλά βραδείας ανάφλεξης. Αφήνουν, έτσι, στις κυβερνήσεις τον απαιτούμενο χρόνο για να βρουν λύσεις. Τείνει, πάντως, να διαμορφωθεί συναίνεση ως προς το ότι η συνολική λύση δεν μπορεί να είναι άλλη από ένα ουδόλως δημοφιλές μείγμα παράτασης της επαγγελματικής ζωής, μεγαλύτερης αποταμίευσης και λιγότερο γενναιόδωρων συντάξεων.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (3.9.2016)