Posts Tagged ‘θάνατοι’

Σε λίγο θα ξεχάσουμε πώς είναι το κλάμα ενός… μωρού!

20 Μαρτίου 2017

Και του κακού της σκάλας τα σκαλιά δεν έχουν τελειωμό προς τον πάτο. Από πρόσφατη έρευνα της Eurostat για τη γονιμότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκύπτει ότι κατά την περίοδο 2001-2015 μειώθηκαν στην Ελλάδα οι γεννήσεις κατά 10,2%, οι Ελληνίδες γεννάνε λίγα παιδιά και σε μεγάλη ηλικία σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο δείκτης γονιμότητας ήταν το 2015 στην Ελλάδα 1,33 έναντι 1,25 που ήταν το 2001, έναντι 1,58 και 1,46 αντιστοίχως στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δηλαδή, και στην περίπτωση της ανανέωσης του πληθυσμού της, η χώρα μας εμφανίζει, όπως και στην οικονομία, την κοινωνία, την παιδεία, τρεις μαζεμένους αρνητικούς δείκτες, διότι «αγρόν αγοράζει» και στην αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, το οποίο άρχισε ήδη να απειλεί το έθνος ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Αντίθετα, όπως επισημαίνεται στην έρευνα, χώρες που εφαρμόζουν πολιτική προσφέροντας κίνητρα σε νέα ζευγάρια να παντρεύονται και να τεκνοποιούν, όπως, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία, καταλαμβάνουν τις πρώτες έξι θέσεις στο σχετικό πίνακα με τις περισσότερες γεννήσεις.

Σημειώνεται ότι η κορύφωση του δράματος της Ελλάδος από την εφιαλτική εξέλιξη του δημογραφικού προβλήματος είχε αποτυπωθεί προηγουμένως στα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), σύμφωνα με τα οποία και το 2014 σημειώθηκε μείωση γεννήσεων κατά 2,1% και αύξηση των θανάτων κατά 1,7%, με αποτέλεσμα ο φυσικός πληθυσμός να μειωθεί κατά 21.592 άτομα. Επίσης, η εφιαλτική εξέλιξη του δημογραφικού προβλήματος στην Ελλάδα αποτυπώνεται και σε προηγούμενα στοιχεία της Eurostat, η οποία με βάση τις τωρινές τάσεις προβλέπει πληθυσμό της Ελλάδας το 2060 στα 8,6 εκατ., δηλαδή ότι θα μειωθεί μέχρι τότε κατά 22%. Υπενθυμίζεται ότι τον υψηλότερο – ρεκόρ- δείκτη γονιμότητας (γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους) είχε η χώρα μας τις δεκαετίες 1831-1840 και 1841-1850 (52 και 52,3 γεννήσεις). Οι γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους συρρικνώθηκαν στις 17,9 στη δεκαετία 1961-1970, στις 15,5 γεννήσεις στη δεκαετία 1971-1980, στις 11,8 γεννήσεις στη δεκαετία 1981-1990, στις 9,7 γεννήσεις στη δεκαετία 1991-2000 και στις 9,4 γεννήσεις το 2004 και σε ελάχιστες τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat. Τότε, το 2004, ο δείκτης γονιμότητας (αριθμός παιδιών ανά μητέρα) είχε συρρικνωθεί, σύμφωνα με μελέτη της Eurostat, σε 1,29 παιδιά, έναντι 2,21 το 1980.

Με το πρόβλημα αυτό ασχολήθηκε την περίοδο 1991-1993 μια Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, η οποία κατέθεσε ομόφωνο πόρισμα το Φεβρουάριο του 1993, αλλά από τότε, αντί οι ελληνικές κυβερνήσεις να αναγάγουν το πρόβλημα αυτό σε μείζον εθνικό, έκαναν και κάνουν, κυρίως με φορολογική εξόντωση της ελληνικής πολυμελούς οικογένειας, τα πάντα για να το επιδεινώσουν. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας που διεξήγαγε ο ερευνητικός οργανισμός διαΝΕΟσις, ο πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου ήταν 10.800.000 έναντι 11.100.000 το 2011, δηλαδή είναι μειωμένος κατά 300.000 άτομα, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη μετά από το 1951, ενώ το 2050 θα είναι μειωμένος κατά 800.000 έως και 2.500.000 σε σχέση με σήμερα, σύμφωνα με οκτώ διαφορετικά σενάρια!

Απογοητευτική είναι η ακτινογραφία του ελληνικού νοικοκυριού που παρουσίασε ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών σε έρευνά του στο πρόσφατο (2 Μαρτίου 2017) εβδομαδιαίο Δελτίο του. «Μέσα σε μία πενταετία, από το 2009 μέχρι το 2014, έχει αυξηθεί σημαντικά το ποσοστό των νοικοκυριών με 1-2 άτομα και έχει συρρικνωθεί αντίστοιχα το ποσοστό των νοικοκυριών με 3-4 άτομα…».

Δημήτρης Στεργίου

ΠΗΓΗ: contranews.gr (18.03.2017)

Τα Μνημόνια μείωσαν τον πληθυσμό (2011-2015)

13 Μαρτίου 2017

Κλείνοντας το προηγούμενο άρθρο μας στην «Εφημερίδα των Συντακτών» επισημάναμε: «Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας τα μέτρα των Μνημονίων δεν προκάλεσαν μόνο συρρίκνωση του συνολικού και του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της, καταστρέφοντας ένα μεγάλο μέρος του παραγωγικού ιστού της, αλλά μείωσαν και τον πληθυσμό της για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Πράγματι, με βάση τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) ο πληθυσμός της χώρας, ενώ μέχρι το 2010 αυξανόταν συνεχώς, από το 2011 άρχισε να μειώνεται και την πενταετία 2011-2015 (στην οποία έγιναν αισθητές στον πληθυσμό οι επιπτώσεις των Μνημονίων) μειώθηκε συνολικά (σε στρογγυλούς αριθμούς) κατά 340.000.

Στο άρθρο αυτό, με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, θα εξετάσουμε πώς αναλύεται η μείωση αυτή του πληθυσμού κατά υπηκοότητα (πρόκειται για τον μόνιμο πληθυσμό και όχι τους προσωρινά διαμένοντες πρόσφυγες, μετανάστες ή τουρίστες).

Πριν προχωρήσουμε θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η συνεχής αύξηση του πληθυσμού μέχρι το 2010 οφείλεται βασικά από τη μια μεριά στην καθαρή εισροή πληθυσμού, κυρίως αλλοδαπών, και από την άλλη στην υπεροχή των γεννήσεων έναντι των θανάτων χάρη στις γεννήσεις από αλλοδαπές και τον μικρό αριθμό θανάτων των αλλοδαπών την περίοδο 2004-2010, δεδομένου ότι οι θάνατοι των Ελλήνων ξεπερνούσαν τις γεννήσεις από Ελληνίδες τουλάχιστον από το 1998 και μετά.

Οι επιπτώσεις της εφαρμογής των μέτρων των Μνημονίων, δηλαδή η εκτίναξη στα ύψη της ανεργίας, η μερική απασχόληση, η δραστική μείωση των ημερομισθίων και των μισθών και οι μεγάλες περικοπές κοινωνικών παροχών, προκάλεσαν την πενταετία 2011-2015 σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη 2006-2010 τη μετατροπή τής μεν φυσικής αύξησης του πληθυσμού σε φυσική μείωσή του, της δε καθαρής εισροής πληθυσμού σε καθαρή εκροή.

Το πώς διαμορφώθηκαν τα δεδομένα αυτά την πενταετία 2011-2015 φαίνονται ανάγλυφα στον πίνακα.

Στο πρώτο μέρος του πίνακα δίνεται ο πληθυσμός συνολικά και κατά υπηκοότητα την 1.1.2011 και την 1.1.2016 και η μείωσή του και στο δεύτερο μέρος οι αιτίες της μείωσης αυτής, δηλαδή η φυσική μεταβολή του πληθυσμού (γεννήσεις μείον θάνατοι) και η καθαρή εκροή πληθυσμού την πενταετία 2011-2015 συνολικά και κατά υπηκοότητα.

Από το πρώτο μέρος του πίνακα φαίνεται ότι την 1.1.2016 σε σχέση με την 1.1.2011 ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε κατά 339.644 και η μείωσή του, σε απόλυτους αριθμούς, ήταν μεγαλύτερη στον πληθυσμό με ελληνική υπηκοότητα απ’ ό,τι εκείνη στον πληθυσμό με ξένη.

Ως ποσοστό, όμως, του αντίστοιχου πληθυσμού η μείωση του πληθυσμού με ξένη υπηκοότητα ήταν 15,3% ενώ εκείνη με ελληνική 1,9%.

Από το δεύτερο μέρος του πίνακα φαίνεται ότι η μείωση του συνολικού πληθυσμού που δείχνει το πρώτο μέρος οφείλεται τόσο στη φυσική μείωση του πληθυσμού όσο και στην καθαρή εκροή του την πενταετία 2011-2015.

Η καθαρή εκροή ήταν πάνω από 2,5 φορές μεγαλύτερη από τη φυσική μείωσή του.

Τελείως, όμως, διαφορετική είναι η κατάσταση όταν εξετάζεται η μείωση του πληθυσμού κατά υπηκοότητα.

Πιο συγκεκριμένα η μείωση του πληθυσμού με:

Ελληνική υπηκοότητα οφείλεται στους ίδιους λόγους με εκείνη του συνολικού πληθυσμού, αλλά η φυσική μείωση του πληθυσμού ήταν υπερτριπλάσια της καθαρής εκροής του.

● Ξένη υπηκοότητα οφείλεται στο γεγονός ότι παρ’ ότι συνεχίστηκε η φυσική αύξησή του, η καθαρή εκροή πληθυσμού ήταν τετραπλάσια της αύξησης αυτής.

Τα μέτρα των Μνημονίων από τη μια μεριά μείωσαν τις γεννήσεις εξαιτίας της μείωσης των γάμων ή της αναβολής απόκτησης ενός η περισσότερων παιδιών από ζευγάρια που θα ήθελαν να τα αποκτήσουν και αύξησαν τους θανάτους, από την άλλη εξανάγκασαν έναν σημαντικό αριθμό άνεργων ή χαμηλά αμειβόμενων Ελλήνων να μεταναστεύσουν σε χώρες της Ευρώπης και άλλων ηπείρων στις οποίες έχουν ζήτηση οι ειδικότητές τους και έναν επίσης σημαντικό αριθμό άνεργων μεταναστών να επιστρέψουν μαζί με τις οικογένειές τους στις πατρίδες τους.

Η μείωση του πληθυσμού της χώρας κατά 340.000 την πενταετία 2011-2015 και η επί 20 σχεδόν χρόνια φυσική μείωση του ελληνικού πληθυσμού επιδείνωσαν το δημογραφικό μας πρόβλημα.

Αν δεν ληφθούν άμεσα τα αναγκαία μέτρα (όπως εκείνα του ξεχασμένου ομόφωνου πορίσματος της Βουλής του 1993) η μείωση του πληθυσμού θα συνεχιστεί με σοβαρότερες των οικονομικών μακροχρόνιες επιπτώσεις για το μέλλον της χώρας (συνέχιση της μετανάστευσης, γήρανση του πληθυσμού, διόγκωση του συνταξιοδοτικού προβλήματος, αύξηση των δαπανών για την υγεία κ.λπ.).

Μανόλης Γ. Δρεττάκης, Πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

ΠΗΓΗ: Η εφημερίδα των Συντακτών (8.3.2017)

Οι επιπτώσεις του δημογραφικού στην εκπαίδευση

13 Μαρτίου 2017

Ένα πρώτο μεγάλο πρόβλημα που σχετίζεται και με την οικονομική κρίση είναι η σοβαρή μείωση του αριθμού των γεννήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από 118000 γεννήσεις το 2008, το 2014 είχαμε μια μείωση κατά 22% φτάνοντας στις 92000. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υπογεννητικότητα που ακολούθησε μετά το ξέσπασμα της κρίσης και συνεπώς η μείωση του μαθητικού πληθυσμού, είναι ήδη ορατή στην προσχολική εκπαίδευση και περνά σταδιακά και στην πρωτοβάθμια. Το σχολικό έτος 2008/2009 οι εγγεγραμμένοι μαθητές στα Γυμνάσια ήταν 341.315 και στα Λύκεια 241.726. Το σχολικό έτος 2014-2015 ο αντίστοιχος αριθμός για τα Γυμνάσια ήταν 312.494 (μείωση 8,45%) και για τα Λύκεια 238.134 (μείωση 1,5%).

Σύμφωνα με την έκθεση της Ευρ. Επιτροπής για την εκπαίδευση στην Ελλάδα (2016), τα επόμενα 6 χρόνια ο μαθητικός πληθυσμός της Α/θμιας εκπαίδευσης αναμένεται να μειωθεί κατά 25% περίπου. Είναι προφανές ότι η μείωση αυτή θα κυμανθεί σε υψηλότερα επίπεδα φτάνοντας στα Γυμνάσια και στα Λύκεια!

Νεκτάριος Κορδής, Άκης Λουκάς
Αιρετά τακτικά μέλη του ΚΥΣΔΕ (Κεντρικών Υπηρεσιακών Συμβουλίων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης)

ΠΗΓΗ: Νεκτάριος Κορδής blogspot

 

Συρρικνώνεται η Ελλάδα -Το δημογραφικό πρόβλημα «σκοτώνει» το ασφαλιστικό και μειώνει τις συντάξεις

6 Μαρτίου 2017

dsc_012ygΣοβαρές συνέπειες στο ασφαλιστικό έχει το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας, αντικείμενο που συζητήθηκε στο πάνελ του Οικονομικού Φόρουμ Δελφών.

Ο καθηγητής Δημογραφικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Βύρων Κοτζαμάνης, που παρουσίασε έρευνα της διαΝΕΟσις για το δημογραφικό, επισήμανε ότι το καλύτερο σενάριο κάνει λόγο για δέκα εκατομμύρια Ελληνες το 2050 και το χειρότερο για οκτώ εκατομμύρια.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα ίδια συμπεράσματα, το 1/3 του πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών, ενώ οι άνω των 85 αποτελούν ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό του γενικού πληθυσμού. Η μόνη δυνατή παρέμβαση, σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, είναι η μετανάστευση, καθώς, όπως είπε, ό,τι και να κάνουμε η θνησιμότητα και η γονιμότητα δε θα αλλάξουν για 20 χρόνια.

«H συνεχής μείωση του πληθυσμού σημαίνει ένα πράγμα, ότι κάθε γενιά θα παίρνει χαμηλότερες συντάξεις ή θα βγαίνει αργότερα στη σύνταξη ή και τα δύο», τόνισε ο Τάσος Γιαννίτσης. «Αλληλεγγύη γενεών με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει και σίγουρα όχι με αυτό το σύστημα», συμπλήρωσε.

Ο πρώην υπουργός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφέρθηκε στις εκτιμήσεις που δείχνουν ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη από 16,2% του ΑΕΠ το 2015 θα κινηθεί στο 14,3% το 2060. Η δημογραφική επιδείνωση θα συμβάλει σημαντικά αυξητικά στο ασφαλιστικό έλλειμμα (+10,6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ).

Ακόμη, όπως είπε, σύμφωνα με μελέτη που έκανε πρόσφατα, το ασφαλιστικό ήταν παράγοντας της κρίσης, όχι αποτέλεσμα της κρίσης, «άρα εάν δεν λύσεις το ασφαλιστικό, δεν μπορείς να λύσεις την κρίση», όπως συμπλήρωσε.

Ο καθηγητής Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στο Παρίσι, Γιώργος Πρεβελάκης σημείωσε ότι καθώς επιστρέφουμε στις θρησκευτικές ταυτότητες διεθνώς, λύση είναι η προσέλκυση χριστιανών μεταναστών από Μέση Ανατολή και Αφρική, που μπορούν να ενταχθούν και να ελληνοποιηθούν.

«Οι δημογράφοι θα μας πουν πόσους θέλουμε για να είμαστε άνετα. Δύο εκατομμύρια; Τίποτε δεν είναι αυτό για τον πληθυσμό της Αιγύπτου», είπε και πρόσθεσε: «Οι Ελληνες δεν είναι φυλή. Δεν είμαστε Ελληνες λόγω αίματος. Είναι θέμα πολιτισμικής ένταξης. Από αυτό τον τόπο έχουν περάσει όλοι οι λαοί κι έχουμε ελληνικό πληθυσμό».

Από την πλευρά του, ο βοηθός καθηγητής του τμήματος Σπουδών Στατιστικής και Ασφάλισης του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πλάτων Τήνιος αναφέρθηκε σε έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ, σύμφωνα με την οποία ο πλούσιοι ζουν περισσότερο και οι φτωχές γυναίκες λιγότερο. «Αρα υπάρχει μεγάλη ταξικότητα, που θα έλεγε κι ο ΣΥΡΙΖΑ, στο δημογραφικό» σχολίασε, σημειώνοντας πάντως ότι δεν ξέρουμε εάν αυτό ισχύει και στην Ευρώπη ή 50 χρόνια κοινωνικού κράτους είχαν διαφορετικό αποτέλεσμα.

Εκτίμησε όμως ότι η μακροβιότητα μπορεί να είναι ευλογία και όχι κατάρα για τη χώρα, εάν προσαρμοστούμε εγκαίρως. Πρότεινε ειδικότερα «αντίστροφα στεγαστικά δάνεια» για να έχουν ροή εισοδήματος οι συνταξιούχοι με ακίνητη περιουσία και «αργυρή ανάπτυξη» στα πρότυπα της Ισπανίας που έχει γεμίσει γήπεδα γκολφ, δηλαδή να φτιάξει η Ελλάδα μία «ευρωπαϊκή Φλόριντα».

ΠΗΓΗ: iefimerida.gr

Η Ελλάς σβήνει…

13 Φεβρουαρίου 2017

Από το 1960 μέχρι σήμερα οι θάνατοι αυξάνονται με γραμμικό και προβλέψιμο ρυθμό περίπου 1000 επιπλέον ανά έτος. Οι γεννήσεις όμως διατρέχουν μία πορεία ανωμάλου δρόμου με αρκετές και ευδιάκριτες διακυμάνσεις, οι οποίες σχετίζονται και με τις εν γένει πολιτικές συνθήκες.

Την περίοδο 1961-1968 αυξανόταν σταθερά από 150 στις 163 χιλιάδες τον χρόνο, παρόλο που τότε  υπήρξε και ένα μεταναστευτικό κύμα προς ευρωπαϊκές χώρες. Την περίοδο της δικτατορίας 1968-1973 μειωνόταν σταδιακά από τις 163 στις 137 χιλιάδες (πτώση 16% σε 7 χρόνια), ενώ αμέσεως μετά σταθεροποιήθηκαν με μία ελαφρά ανάκαμψη ως τις 148 χιλιάδες το 1980.

Την περίοδο 1980-1989, δηλαδή κατά την ώσμωση του καταναλωτισμού και της αθεμελίωτης ευμάρειας της ελληνικής κοινωνίας μεωνόταν σταθερά από τις 148 στις 101 χιλιάδες (31% πτώση σε 9 χρόνια). Κατόπιν σταθεροποιήθηκαν στο εύρος 100-103 για περίπου 13 χρόνια ως το 2002.

Από τότε, υπήρξε μία ελαφρά αύξηση ως το 2009 και έφτασαν στις 118 χιλιάδες. Ίσως η αιτία να ήταν τα πρώτα κύματα μετανάστευσης της προηγούμενης αλλά και εκείνης της δεκαετίας. Το 2009 περάσαμε στην τρέχουσα φάση της οικονομικής κρίσης με ραγδαία πτώση των γεννήσεων προς τις 92 χιλιάδες (πτώση 21% σε 7 χρόνια) και η καθοδική πορεία να φαίνεται εκ πρώτης όψεως ασταμάτητη.

Το ζωτικής σημασίας εθνικό θέμα του δημογραφικού προβλήματος της Ελλάδος δεν φαίνεται να απασχολεί καμία ελληνική ηγεσία, ούτε την κοινή γνώμη. Ελάχιστες ήταν οι κινήσεις άμβλυνσης της υπογεννητικότητας, κυρίως θεσμικού χαρακτήρα. Μοναδική εξαίρεση, με έμπρακτα και αξιοθαύμαστα μάλιστα αποτελέσματα, ήταν το επίδομα της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1999 κατά την θητεία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου για το μηνιαίο επίδομα τρίτου παιδιού στη Θράκη μέχρι την ηλικία των 12 ετών.

Όπως μας πληροφορεί η Ελευθεροτυπία (26.2.2003), οι Χριστιανικές οικογένειες με τρία παιδιά ήταν μόλις 105 το 1999, αλλά σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια οκταπλασιάστηκαν και ξεπέρασαν τις 800! Συνεπώς, είναι πράγματι δυνατόν να επιδράσει μία πολιτική ενίσχυσης των γεννήσεων σε κατάλληλες συνθήκες.

Επιπλέον επιβάρυνση στο δημογραφικό είναι ότι πάνω από 400 χιλιάδες Έλληνες της γονιμότερης δεκαετίας της ζωής τους (30-40 ετών) έχουν αποδημήσει στο εξωτερικό λόγω της οικονομικής κρίσης τα τελευταία χρόνια. Το τρέχον αυτό μεταναστευτικό κύμα αναβάλλει τις γεννήσεις, λειτουργεί ως εθνική αιμορραγία διότι ορισμένοι δεν θα επιστρέψουν εύκολα πίσω και τελικά μεγεθύνει το δημογραφικό πρόβλημα. Την ίδια ώρα, οι νεότεροι είναι απελπισμένοι για τις δικές τους οικογενειακές προοπτικές έχοντας να αντιμετωπίσουν το σοβαρότερο για τους ίδιους πρόβλημα της επιβίωσης.

Δυσοίωνες λοιπόν οι προοπτικές. Όποτε και σε όποιο βαθμό ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, όσο καλά συγκροτημένη και αν είναι η συλλογική ιδιοπροσωπεία των Ελλήνων, ο κίνδυνος του δημογραφικού αφορά στην ίδια τη φυσική υπόσταση της χώρας. Το ελειμματικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων είναι το μεγαλύτερο εθνικό θέμα.

Γεννήσεις Θάνατοι
1960 157,239 60,563
1961 150,716 63,955
1962 152,297 66,554
1963 148,366 66,813
1964 153,221 69,429
1965 151,565 67,269
1966 154,708 67,912
1967 162,904 71,975
1968 160,406 73,309
1969 154,117 71,825
1970 144,986 74,009
1971 141,155 73,819
1972 140,916 76,859
1973 137,555 77,648
1974 144,096 76,303
1975 142,295 80,077
1976 146,582 81,818
1977 143,757 83,750
1978 146,604 81,615
1979 147,995 82,338
1980 148,147 87,282
1981 140,953 86,261
1982 137,296 86,345
1983 132,621 90,586
1984 125,742 88,397
1985 116,495 92,886
1986 112,823 91,783
1987 106,401 95,656
1988 107,561 92,407
1989 101,657 92,720
1990 102,251 94,152
1991 102,620 95,498
1992 104,081 98,231
1993 101,799 97,419
1994 103,763 97,807
1995 101,495 100,158
1996 100,718 100,740
1997 102,038 99,738
1998 100,894 102,668
1999 100,643 103,304
2000 103,267 105,219
2001 102,282 102,559
2002 103,569 103,915
2003 104,420 105,529
2004 105,655 104,942
2005 107,545 105,091
2006 112,042 105,476
2007 111,926 109,895
2008 118,302 107,979
2009 117,933 108,316
2010 114,766 109,084
2011 106,428 111,099
2012 100,371 116,668
2013 94,134 111,794
2014 92,149 113,740
2015 92,984 121,785

Ανδρέας Σταλίδης

ΠΗΓΗ: antivaro.gr

Πολύτεκνος στα χρόνια της κρίσης και σε μια Ελλάδα που γερνάει

6 Φεβρουαρίου 2017

greek-flag-children

Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από την στιγμή που υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης μίλησε με αισιοδοξία για την επόμενη ημέρα της Ελλάδας, την ανάπτυξη που θα μας… κατακλύσει όλους και τους ανθρώπους που, πλέον, έχουν σταματήσει να ψάχνουν στα σκουπίδια.

Το EThe Magazine του EleftherosTypos.gr θέλησε να θέσει αυτό ως κεντρικό ερώτημα στην έρευνα που έκανε σε μία συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού. Στους πολύτεκνους, που μέσα στα χρόνια της κρίσης, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα όχι μόνο για τη δική τους επιβίωση αλλά και για την επιβίωση των παιδιών τους που θέλησαν να φέρουν στον κόσμο.

Είναι γεγονός πως στην παρακάτω ιστορία δεν συναντήσαμε ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως επιβεβαιώθηκε και ο υπουργός καθώς τα προβλήματα για τους ανθρώπους που θέλησαν να κάνουν το τολμηρό βήμα και να αποκτήσουν πολυμελή οικογένεια είναι πολλά.

«Έχω τέσσερα υπέροχα παιδιά και μόνο 24 ώρες»

Στην Αθήνα ζει και εργάζεται ο Κυριάκος Ανδρεόπουλος. Είναι 47 ετών κι έχει τέσσερα παιδιά. Ο μεγάλος του γιος είναι 17, ακολουθεί η κόρη του που είναι 12 και τα δίδυμα αγοράκια του οκτώ ετών. Την βλέπει την ανάπτυξη; «Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοεί ο υπουργός με τον όρο ανάπτυξη, αλλά εγώ αυτό που βλέπω είναι τέσσερα υπέροχα παιδιά που όποτε τα κοιτώ με κάνουν ευτυχισμένο. Όμως, τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει ακόμη πιο δύσκολα αλλά το να είσαι πολύτεκνος έχει σημαντικά προβλήματα να επιλύσεις πάντα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στον οικονομικό τομέα αλλά και στον ψυχολογικό. Το να φέρνεις παιδιά στον κόσμο, όσα και αν είνααι αυτα, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και δεν μπορείς να την διαχειριστείς μόνο δίνοντας λεφτά. Οσο δύσκολη είναι η κατάσταση στα χρόνια της κρίσης για αυτούς που δνε είναι πολύτεκνοι άλλο τόσο είναι και για τους πολύτεκνους καθώς όλοι μας έχουμε βγει εκτός προϋπολογισμου».

Το «όποτε» δεν είναι μία τυχαία λέξη καθώς δουλεύει ως οδηγός φορτηγού με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να κάνει ταξίδια σε όλη την Ελλάδα και ο χρόνος που του απομένει για να περνάει με την οικογένειά του δεν είναι αυτός που θα ήθελε. Δεν παραπονιέται, ωστόσο δεν μπορεί να κρύψει πως μόνο εύκολα δεν είναι τα πράγματα γι’ αυτόν και για τη σύζυγό του: «Δουλεύω τις πεερισσότερες  ημέρες του χρόνου και ευτυχώς (γέλια).Τα χρήματα που βγάζω τόσο εγώ όσο και η γυναίκα μου -που εδώ και δύο χρόνια έχει ξαναμπεί στην αγορά εργασίας γιατί δεν γίνονταν αλλιώς- φυσικά και δεν περισσεύουν από τη στιγμή που οι ανάγκες των παιδιών όσο περνούν τα χρόνια γίνονται όλο και μεγαλύτερες. Ο μεγάλος μου γιος ετοιμάζεται για τις πανελλήνιες και αυτό προϋποθέτει πολύ μεγάλο κόπο και αγώνα από τον ίδιο αλλά και οικονομική στήριξη από εμάς. Τα φροντιστήρια δεν μπορούν να αποφευχθούν όπως και το αυξημένο πλέον χαρτζιλίκι για τον ίδιο καθώς πλέον δεν είναι παιδάκι και δεν θέλουμε να τον βλέπουμε κλεισμένο στο σπίτι. Έχουμε και τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών για τα άλλα τρία παιδιά κι έτσι κλείνουμε με τα δίδακτρα».

Αυτό, όμως, είναι το μικρότερο από τα μηνιαία έξοδα της οικογένειας. «Το σούπερ μάρκετ, τα ρούχα, τα παπούτσια, το ενοίκιο και ένα καταναλωτικό δάνειο που είχαμε πάρει πριν από χρόνια και δεν ξέρουμε πότε θα το εξοφλήσουμε, είναι αυτά που πρέπει να προστεθούν παραπάνω για να βγει το συνολικό ποσό».

Τα μηναία έξοδα

Πάρτε χαρτί και μολύβι και σημειώστε: Φροντιστήρια για τον μεγάλο γιο: 140 ευρώ, φροντιστήρια ξένων γλωσσών για τα τρία μικρότερα αδέρφια: 150 ευρώ, μέσος όρος εξόδων σούπερ μάρκετ τον μήνα: 600 ευρώ, ενοίκιο: 400 ευρώ, δόση καταναλωτικού δανείου: 120 ευρώ και 200 ευρώ ο μέσος όρος για ρούχα, παπούτσια κλπ. Για να μην κουραστείτε να κάνετε την πράξη, τα μηνιαία-πάγια έξοδα της οικογένειας ανέρχονται τουλάχιστον σε 1.610 ευρώ και αν αυτό θέλουμε να το υπολογίσουμε τον χρόνο μας προκύπτει το νούμερο: 19.320 ευρώ.

Κάνοντας μαζί με τον κ. Ανδρεόπουλο τις πράξεις, κάποια στιγμή τον ρωτήσαμε πώς μπορεί να τα βγάζει πέρα, από την στιγμή που τα παραπάνω χρήματα είναι μόνο αυτά που είναι οι απαραίτητες δαπάνες για να μπορέσει να επιβιώσει μία οικογένεια. Τότε μας είπε: «Αν παρατηρήσατε σε αυτά που σας είπα παραπάνω, δεν έχουμε αναφέρει τα χρήματα που απαιτούνται για το χαρτζιλίκι των μεγαλύτερων παιδιών. Δεν έχουμε μιλήσει για τους λογαριασμούς (σ.σ. δικαιούνται μειωμένους σε ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ) αλλά και για τα προσωπικά μας έξοδα ως άνθρωποι πλέον και όχι ως οικογενειάρχες. Ο μισθός ο δικός μου, αυτός της γυναίκας μου τα επιδόματα που παίρνουμε επειδή είμαστε πολύτεκνοι και η ενίσχυση από τις συντάξεις των γονιών μας προστίθενται σε έναν κουμπαρά ώστε να βγει στο τέλος ο λογαριασμός. Κάποιους μήνες ειδικά στις αρχές του φθινοπώρου και στην καρδιά του χειμώνα, τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα αλλά δόξα τω Θεώ μέχρι τώρα πάντα καταφέρνουμε να βγάζουμε την χρονιά».

Υπάρχει χρόνος για το παντρεμένο και όχι πολύτεκνο ζευγάρι;

Μας ανάφερε τα προσωπικά έξοδα και βρήκαμε την ευκαιρία να τον ρωτήσουμε για το αν βρίσκει χρόνο να περάσει κάποιες στιγμές με την γυναίκα του ως παντρεμένο και όχι ως πολύτεκνο ζευγάρι: «Δύσκολο πράγμα αυτό. Σου είπα δουλεύουμε και οι δύο και συνήθως όταν συναντιόμαστε είναι αργά το βράδυ όταν γυρίζω εγώ από την δουλειά. Εκείνη τη στιγμή, αν η γυναίκα μου δεν έχει πέσει ήδη για ύπνο, λέμε δύο κουβέντες και αν είναι καλή βραδιά δεν μιλάμε για την επόμενη ημέρα και τις υποχρεώσεις που έχουμε. Και αυτές οι βραδιές, όμως, είναι ελάχιστες. Το να έχεις τέσσερα παιδιά δεν είναι καθόλου απλό πράγμα. Το μυαλό και των δύο μας είναι πάντα σε αυτά από την στιγμή που γεννήθηκαν μέχρι τώρα. Το καθένα έχει διαφορετικές ανάγκες, ακόμη και τα δίδυμα (σ.σ. γέλια). Κάποιες βραδιές έχουμε καταφέρει να βγούμε μόνοι μας έξω αλλά είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και αναφερόμαστε στα τελευταία ένα – δύο χρόνια που και τα αγόρια έχουν μεγαλώσει και δεν μας τρώει τόσο πολύ το άγχος».

Η αναζωογόνηση του Σαββατοκύριακου

Την επόμενη ερώτηση την σκεφτόμαστε πολύ ώρα αλλά την κάναμε στο τέλος της συζήτησης. Το μετάνιωσες που έκανες τόσα παιδιά; Και εκεί ξεφύγαμε από νούμερα, υποχρεώσεις, λεφτά και ότι άλλο υλικό: «Οχι ρε φίλε, δεν το μετάνιωσα. Το ότι στο τέλος μας ήρθαν τα δίδυμα και από τετραμελής γίναμε μονομιάς πενταμελής οικογένεια ήταν ένα σοκ που κράτησε, όμως, ελάχιστα. Κάθε ένα από τα παιδιά μου είναι και μία μοναδική ιστορία για εμένα και τη γυναίκα μου και θα κάνουμε τα πάντα για να μεγαλώσουν όπως πρέπει και στη συνέχεια να τραβήξουν τον δρόμο τους. Από το βράδυ του Σαββάτου που τελειώνει η εβδομάδα μέχρι το πρωί της Δευτέρας που ξεκινάει πάλι κάνουμε ότι μπορούμε για να αναπληρώσουμε τον χρόνο μας. Δεν τα καταφέρνουμε όσο θα θέλαμε και γι’ αυτό έχουμε ενοχές αλλά αυτό το κουτσουρεμένο Σαββατοκύριακο είναι η πηγή ζωής μας. Μου φαίνεται κάθε εβδομάδα πως μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο και πως χάνω τον χρόνο που θα έπρεπε να είμαι μαζί τους. Ο μεγάλος έχει φτάσει στα 17 και νομίζω πως ούτε εγώ ούτε αυτός ζήσαμε μαζί όσο θα έπρεπε, αλλά αυτές οι ενοχές πάντα θα υπάρχουν για τους γονείς. Δεν πρόκειται να μετανιώσω ποτέ για τα παιδιά μου γιατί μέσα από αυτά είμαι εγώ και η γυναίκα μου. Το μόνο που θέλω είναι να είμαστε καλά, να μπορούμε να τους προσφέρουμε όσο περισσότερα μπορούμε και όχι όσα θα ήθελαν γιατί, δυστυχώς, αυτό δεν γίνεται και κάποια στιγμή μετά από χρόνια να τα καμαρώνουμε σωστούς ανθρώπους στην κοινωνία».

Η έκθεση – εξομολόγηση ψυχής ενός 12χρονου

Μετά τη συζήτηση που είχαμε με τον πολύτεκνο πατέρα και ψάχνοντας για να βρούμε κάποια στοιχεία από τις ενώσεις των πολυτέκνων, πέσαμε σε μία έκθεση-κατάθεση ψυχής από έναν μαθητή γυμνασίου, παιδί τρίτεκνης οικογένειας. Ο Βασίλης-Αγγελος Χριστοδουλάκης πριν από λίγο καιρό πήρε το πρώτο βραβείο στον Διαγωνισμό του Φιλανθρωπικού Οργανισμού «Θεόφιλος -Στήριξη στην πολύτεκνη και τρίτεκνη οικογένεια», με θέμα: «Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη πολύτεκνη οικογένεια στην Ελλάδα και ποιοι είναι οι αρωγοί της».

«Η οικογένεια είναι δώρο, λέει η μαμά μου. Μοιραζόμαστε τα νέα μας γύρω από το τραπέζι, παίζουμε. Αν ζούσαμε παλιά, θα δουλεύαμε στα χωράφια και θα ζούσαμε σε δύσκολες συνθήκες. Και τώρα, όμως, είναι δύσκολα να είσαι μέλος πολύτεκνης οικογένειας. Νομίζω ότι από το πολύ και τα τέκνα γίνεται ο πολύτεκνος. Αν κάποιος αγαπάει τα παιδιά κάνει πολλά και μεγαλώνουν όλα με ξερό ψωμί, έτσι λέει ο παππούς μου. Εμείς περνάμε δύσκολα. Η μαμά χωρίς δουλειά.

Αν ζούσαμε στο εξωτερικό θα ήμασταν φίνα γιατί εκεί δίνουν επιδόματα πολλά στους πολύτεκνους. Η μαμά λέει πως στην Ελλάδα μάς τιμωρούν όταν είμαστε πολλά παιδιά. Δεν ξέρω αν η τιμωρία μου ήταν να φύγει ο μπαμπάς μου από το σπίτι, γιατί δεν μας έφταναν τα λεφτά. Μερικές φορές πεινάμε, δεν έχουμε αρκετά παιχνίδια, μας δίνουν άλλα παιδάκια. Την Πέμπτη είναι τα γενέθλιά μου και θα πάμε στο μάρκετ. Θα πάρουμε από ένα καλάθι και μπορούμε να πάρουμε τρία πράγματα ο καθένας. Μπισκότα, σοκολάτες και τέτοια. Επιτέλους, θα πάρω το μεγάλο μπουκάλι μίλκο. Ο Οδυσσέας που είναι τριών, μάλλον θα γεμίσει όλο το καλάθι. Πέρυσι μας έφερναν φαγητό από την Εκκλησία. Όταν μεγαλώσω θα μαγειρεύω και εγώ για τα παιδιά που πεινάνε.

Εγώ είμαι ο δεύτερος στην οικογένεια από τέσσερα αδέλφια. Με την αδελφή μου παίζουμε ξύλο συνέχεια, αλλά μου αρέσει που παίζουμε κρυφτό και μπάλα. Οι φίλες της μαμάς και ειδικά η κυρία Ματίνα, μας βοηθάει με φάρμακα αν θέλουμε κάποια φορά. Και μας ψωνίζει από το σούπερ μάρκετ. Τα προβλήματα των πολύτεκνων είναι πολλά και δεν μας βοηθάει ο δήμος. Μόνο φρούτα δίνουν. Πως θα πάμε σινεμά; Θα πληρώσουμε με τα φρούτα;

Η μαμά κλαίει γιατί δεν την πήραν στη δουλειά, μάλλον επειδή έχει πολλά παιδιά της είπαν. Έτσι άκουσα. Πρέπει να μην γίνει η Ελλάδα μας γεμάτη γέρους. Καλοί είναι και αυτοί, όπως η γιαγιά και ο παππούς, όμως οι δάσκαλοί μας λένε πως η χώρα μας δεν αυξάνεται. Αλλά και πώς να υπάρχουν πολλά παιδιά όταν δεν είναι χαρούμενα, δεν έχουν παιχνίδια και πεινάνε;

Είναι ωραίο, όμως, να έχεις μεγάλη οικογένεια. Δεν μου αρέσει η ησυχία και φοβάμαι το σκοτάδι, για αυτό η αδελφή μου μου κάνει το βράδυ σήματα με το φακό. Μακάρι να ήξερα πως είναι τα σήματα μορς που κάνει με το φως. Θα έκανα στον ουρανό, να έρθουν στη γη όλα τα αστέρια να φωτίζουν τα παιδιά και να τα κάνουν να χαμογελάνε και τη μαμά.

Οι πολύτεκνες οικογένειες θέλουν βοήθεια. Δεν βοηθάει πολύ το κράτος. Πιο πολύ βοηθάνε οι άνθρωποι. Ό ένας με τον άλλον. Πιάνουν τα χέρια και στηρίζουν την ζωή μας. Άλλος λίγο, άλλος πολύ. Είναι, όμως, άνθρωποι. Και αν πάψουν να υπάρχουν πολύτεκνες οικογένειες θα πάψουν και οι άνθρωποι».

Η διαμάχη για τα… προνόμια και η πικρή αλήθεια

Η Ελλάδα έτσι και αλλιώς έχει το διχασμό στο DNA της και δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση και το θέμα των πολυτέκνων και τα προνόμια που έχουν σε σχέση με τις οικογένειες που έχουν λιγότερα παιδιά. Γιατί να έχουν εκπτώσεις στους λογαριασμούς; Γιατί να δικαιούνται άτοκα δάνεια; Γιατί να έχουν καλύτερες τιμές στα αυτοκίνητα; Γιατί να παίρνουν επιδόματα; Γιατί τα παιδιά πολύτεκνων οικογενειών να έχουν περισσότερα μόρια για διορισμό στο δημόσιο;

Πολλά «γιατί» αλιεύσαμε σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα φόρουμ συζήτησης στο Ιντερνετ, μόνο που σε όλα αυτά τα γιατί υπάρχει και μία πικρή αλήθεια. Η διαπίστωση πως η Ελλάδα γερνάει και πολύ σύντομα θα είναι μία χώρα γερόντων.

Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών στην Ελλάδα αναλογούν σήμερα στο 14% του πληθυσμού, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις το 2020 θα είναι άνω του 20%, και το 2030, σε λιγότερο από 15 χρόνια δηλαδή, θα προσεγγίζουν το 30%. Ο δείκτης γήρανσης που είναι η αναλογία του ηλικιωμένου πληθυσμού (ηλικίας 65 ετών και άνω) προς τον ηλικιακά νεότερο (0 – 14 ετών) καλπάζει επίσης με φρενήρεις ρυθμούς. Το 2004 ήταν 119, το 2008  ήταν 127,8, το 2012 είχε φτάσει στο 135,4 και το 2015 στο 145,5.

Το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας υπολογίζεται πως θα είναι από 8,3 έως 10 εκατομμύρια, δηλαδή μειωμένος κατά 800.000 έως 2,5 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα! Τότε σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του ερευνητικού οργανισμόύ διαΝΕΟσις οι άνω των 65 ετών κάτοικοί της θα είναι σχεδόν ο ένας στους τρεις (30-33% από 21% που είναι σήμερα και 7% το 1951!). Οι κάτω των 14 ετών θα είναι μόλις 12-14,8%, από 15% που είναι φέτος και 28% το 1951.

Με βάση τους παραπάνω αριθμούς το να μιλάει κανείς για προνόμια στους ανθρώπους που αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα μόνο ως αστείο μπορεί να εκληφθεί. Αντίθετα δεν είναι καθόλου αστείο η καθημερινή μάχη που δίνουν αυτές οι οικογένειες  για να επιβιώσουν και να εξοικονομούν τα προς το Ζην, καθώς το Ευ Ζην είναι όνειρο απατηλό!

Μιχάλης Μαρδάς
ΠΗΓΗ: Ελεύθερος Τύπος

«Η Ελλάδα χάνεται…»

31 Ιανουαρίου 2017

Στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε πρόσφατα η τακτική γενική συνέλευση της Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ). Στη συνέλευση συζητήθηκαν «τρόποι αντίδρασης στη λαίλαπα των μέτρων που έχουν θεσπισθεί από τις μνημονιακές συγκυβερνήσεις».

Όπως σημειώνουν Λαρισαίοι συμμετέχοντες στη συνέλευση «είναι διάχυτη η απορία στις τάξεις των πολυτέκνων, για την αδιαφορία που επιδεικνύει η πολιτεία στην επίλυση του δημογραφικού, για τη μετανάστευση των νέων, για τις εκτρώσεις που καίνε τα σπλάχνα του ελληνισμού, έχουμε υπεροχή των θανάτων έναντι των γεννήσεων, τώρα πάνε να δηλητηριάσουν τις ήδη ταλαιπωρημένες ψυχές των παιδιών μας με την υποχρεωτικότητα της θεματικής εβδομάδος (έμφυλες ταυτότητες κ.λπ.).

Οι πολύτεκνοι που συνεισφέρουν τα μέγιστα στην επίλυση του δημογραφικού πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, να στείλουμε αυστηρό μήνυμα όταν έρθει…. η ώρα, να βροντοφωνάξουμε ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, μέχρι εδώ, η Ελλάδα χάνεται – οι Έλληνες θα καταστούν μειοψηφία στη χώρα τους. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τους στυλοβάτες του Ελληνικού Έθνους – γιατί;»

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΡΙΣΗΣ

Μια χώρα γερόντων

21 Δεκεμβρίου 2016

aged-peopleΠαρότι δεν είμαι και πολύ μεγάλος, πρόλαβα και θυμάμαι καλά στην επαρχία όπου μεγάλωσα τη δομή της πατριαρχικής οικογένειας με τους γέροντες να κάνουν κουμάντο στις ζωές όλων και να εξουσιάζουν τα πάντα. Ο λόγος τους και η άποψή τους ήταν θέσφατα. Θυμάμαι τον γείτονά μας πατέρα τριών παιδιών, να βάζει τον γιο του να ζητάει λεφτά για λογαριασμό του από τον παππού για να βγει έξω, γιατί εκείνος δεν του έδινε! Ο πατέρας αυτός (όπως και πολλοί άλλοι εκείνη την, όχι και τόσο μακρινή, εποχή) έπρεπε να περιμένει την… αποδήμηση των γονιών του για να νοιώσει ανεξαρτησία. Και όμως, αντί να εξελιχθεί η κοινωνία μας και να έχουμε αφήσει πίσω τέτοιες λογικές, λίγο πολύ το ίδιο κάνουμε και σήμερα!

Σε αυτή τη χώρα ακόμη κάνουν κουμάντο οι γέροι. Τέλος του 2016 και όπου και να κοιτάξει κανείς βλέπει γέρους, όχι απαραίτητα υπερήλικες, αλλά σίγουρα λειτουργούν ως γέροι. Μοιάζει η Ελλάδα να σταμάτησε εδώ και χρόνια να γεννάει, να ανανεώνεται. Οι γέροι εξουσιάζουν της ζωές μας αυτοί έχουν τα λεφτά, νέους δε βλέπεις παρά μόνο στις καφετέριες. Τα πάντα γίνονται για τους γέρους. Οι συντάξεις τους είναι το πρώτο μέλημα όλων των πολιτικών, δεξιών και αριστερών.

Φτάσαμε στο εντελώς απελπιστικό σημείο τους νέους, να τους συντηρούν οι γονείς τους. Όπου και να κοιτάξει κανείς γύρω του δεν θα βρει παρά ελάχιστες οικογένειες όπου το μοναδικό εισόδημά τους δεν το διαχειρίζονται οι γέροι. Άπειρες είναι οι περιπτώσεις ανθρώπων νέων αλλά ακόμη και όχι και τόσο νέων, 35-40 ή περισσότερο, που ζουν από το εισόδημα των γονιών τους. Ενήλικες ή και μεσήλικες πολλοί από αυτούς, ζουν ακόμη στο ίδιο παιδικό δωμάτιο στο σπίτι στο οποίο μεγάλωσαν. Δουλειές δεν υπάρχουν για τους νέους, εισοδήματα πλην μισθών και συντάξεων από το δημόσιο σπανίζουν.

Αυτές τις μέρες με αφορμή την απόφαση της κυβέρνησης να διανείμει το πλεόνασμα στους συνταξιούχους ξέσπασε μια σφοδρή πολιτική διαμάχη. Μια διαμάχη που αντικείμενο έχει το αν ο πρωθυπουργός εξαπάτησε τους γέρους δίνοντας τους λίγα. Κανείς σχεδόν στον δημόσιο διάλογο δεν πήρε θέση ενάντια σε αυτή την πρακτική παρά μόνο στο αν είναι τα λεφτά αρκετά.

Το να δίνονται συνεχώς χρήματα στους συνταξιούχους αντί να ενισχύεται η πραγματική οικονομία που παράγει δουλειές ή έστω να αντιμετωπίζεται με κάποιο επίδομα η ανεργία των νέων είναι αδιανόητο. Αλήθεια νοιάστηκε ποτέ κανείς σε αυτή τη χώρα για το πώς ζει κάποιος νέος άνεργος που δεν έχει την τύχη να ζει από το εισόδημα των γονιών του; Πρέπει να είμαστε η μοναδική χωρά στον δυτικό κόσμο που δεν δίνει κανένα επίδομα σε όσους είναι άνεργοι και δεν μπόρεσαν να βρουν δουλειά ώστε να συμπληρώσουν ένσημα για το ταμείο ανεργίας.

Η κατάσταση αυτή αποτελεί τη μεγαλύτερη ασθένεια της κοινωνίας μας. Η εξάρτηση μια ολόκληρης γενιάς από την προηγούμενη, η καταδίκη των νέων να έχουν την ανάγκη των μεγαλυτέρων οδηγεί την κοινωνία σε βαθύ μαρασμό. Δεν υπάρχει τίποτα πιο συντηρητικό από αυτό. Όσο συνεχίζεται αυτή η στρέβλωση, τόσο οι νέοι θα γίνονται φοβικοί και κλεισμένοι στον εαυτό τους, καμία πρωτοβουλία δεν θα μπορούν να πάρουν, καμία δουλειά δεν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν, καμία κοινωνική ελευθερία δεν πρόκειται να κατακτήσουν.

Νίκος Λιολιόπουλος

ΠΗΓΗ: protagon.gr

Ε.Ε: Τα επόμενα 6 χρόνια ο μαθητικός πληθυσμός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αναμένεται να μειωθεί κατά 25%!

29 Νοεμβρίου 2016

eu-educational-reform-2016-greeceΣύμφωνα με την «Έκθεση παρακολούθησης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης του 2016» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, η μείωση του μαθητικού πληθυσμού είναι ήδη ορατή στην προσχολική εκπαίδευση και έχει αρχίσει να αποτυπώνεται και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Τα επόμενα 6 χρόνια ο μαθητικός πληθυσμός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αναμένεται να μειωθεί κατά 25 % περίπου.

Παράλληλα με την οικονομική κρίση, ο αριθμός των γεννήσεων στην Ελλάδα μειώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια: από 118.000 το 2008, μειώθηκε σε περίπου 92.000 το 2014, σημειώνοντας πτώση κατά 22% (ΕΛΣΤΑΤ 2016). Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει επίσης εξελίχθη σε χώρα καθαρής αποδημίας, ενώ στο πλαίσιο της πρόσφατης προσφυγικής κρίσης αποτελεί κυρίως χώρα διέλευσης των προσφύγων.

Διαβάστε την πλήρη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «Έκθεση παρακολούθησης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης του 2016 – Ελλάδα» εδώ.

ΠΗΓΗ: ΑΣΠΕ

Επιστολή ΑΣΠΕ στον Πρωθυπουργό κ. Α. Τσίπρα και βουλευτές για τη μείωση του ποσοστού προσλήψεων πολυτέκνων στο Δημόσιο

25 Νοεμβρίου 2016

ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αρ. Πρωτ. 1312

Αθήνα, 21/11/2016

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ

Εξοχότατο Κύριο Αλέξη Τσίπρα

Πρωθυπουργό

Μέγαρο Μαξίμου, Ηρώδου Αττικού 19, Τ.Κ. 10674

Θέμα: Απαράδεκτη και Αντισυνταγματική η μείωση από 20% στο 15% στις προσλήψεις του Ν. 2190/1994, με το άρθρο 25 του σχεδίου νόμου «Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας στη Δημόσια Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, υποχρεώσεις των προσώπων που διορίζονται στις θέσεις των άρθρων 6 και 8 του ν. 4369/2016, ασυμβίβαστα και πρόληψη των περιπτώσεων σύγκρουσης συμφερόντων και λοιπές διατάξεις».

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 25 του πιο πάνω σχεδίου νόμου επιχειρείται ένα ακόμη πλήγμα και μία επιδρομή εναντίον των πολυτέκνων και των τέκνων των πολυτέκνων, σε μία εποχή που η Ελλάδα μεταβάλλεται ταχύτατα σε μία χώρα γερόντων και ο κατήφορος της υπογεννητικότητας συνεχίζεται.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ: ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Μειώνει, με την παραπάνω διάταξη, στις προσλήψεις του Ν. 2190/1994, το ποσοστό, που έχουν οι πολύτεκνοι και τα τέκνα πολυτέκνων, από το 20% στο 15%, χωρίς να αιτιολογεί για ποιό λόγο το κάνει. Επικαλείται στην εισηγητική έκθεση το άρθρο 21 παρ. 6 του Συντάγματος που αναφέρεται στην προστασία των ατόμων με αναπηρίες, για το ποσοστό 15% που καθιερώνει για τα άτομα αυτά με το παραπάνω άρθρο.

Συγχρόνως όμως παραβλέπει και αγνοεί τις παρ. 2 και 5 του ίδιου άρθρου 21 του Συντάγματος, που ορίζουν:

«2. Πολύτεκνες οικογένειες.. έχουν δικαίωμα της ειδικής φροντίδας του Κράτους..

5. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του κράτους…».

Έτσι η Κυβέρνηση παρέχει την ειδική φροντίδα του κράτους προς τις πολύτεκνες οικογένειες; Αυτή είναι η λήψη των αναγκαίων μέτρων που έχει υποχρέωση να λάβει; Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Σημειώνεται το κατάντημα της Ελλάδος στο δημογραφικό:

Για πρώτη φορά από το 1921 οι γεννήσεις στην Ελλάδα κατέβηκαν κάτω από το όριο των 100.000 το 2013 και ήσαν μόλις 94.134, ενώ οι θάνατοι ήσαν 111.794, δηλ. υπεροχή των θανάτων κατά 17.660!! Η κατάσταση το 2014 ήταν ακόμη χειρότερη με τους θανάτους (114.231) να υπερέχουν των γεννήσεων (93.452) κατά 20.779. Το 2015 η δημογραφική καθίζηση ήταν εφιαλτική, αφού οι θάνατοι ανήλθαν σε 121.785 και οι γεννήσεις είναι μόλις 92.984, δηλαδή οι θάνατοι υπερέχουν των γεννήσεων κατά 28.801!!! Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξανασυμβεί. Το δε 2016 ο κατήφορος συνεχίζεται αφού μέχρι 1-11-2016 οι θάνατοι έχουν φθάσει στους 97.905 και οι γεννήσεις είναι μόλις 77.753, δηλ. έχομε υπεροχή 20.152!! Tείνουν να εξαφανισθούν από την Ελλάδα οι γεννήσεις. .Σημειωτέον ότι από τις παραπάνω γεννήσεις ποσοστό 15% είναι γεννήσεις αλλοδαπών!

Δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες (29-8-2016) η είδηση: «Αρχίστε να κάνετε παιδιά! Έχουμε πρόβλημα». Αυτή ήταν η επείγουσα έκκλησις που απηύθυνε η κυβέρνησις της Νοτίου Κορέας προς τους πολίτες της χώρας, καθώς η υπογεννητικότητα μαστίζει το έθνος. Το πρώτο πεντάμηνο εφέτος οι γεννήσεις έπεσαν κατά 5,3% σε σχέση με πέρυσι. Η κυβέρνησις ανακοίνωσε και έκτακτα μέτρα ύψους 50 εκατ. ευρώ».

Να σημειωθεί ότι η Νότιος Κορέα έχει έκταση 100.210 τ.χ. (αρκετά μικρότερη της Ελλάδος, μόλις τα 34) και πληθυσμό 49.039.986 κατοίκους, δηλ. πενταπλασίους από την Ελλάδα!!!

Όταν ακόμη και η Κυβέρνηση της Νοτίου Κορέας ανησυχεί, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να λάβει μέτρα για να αποτρέψει το τέλος αυτής της πατρίδας;

ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 2050

Συγχρόνως την συρρίκνωση του πληθυσμού της Ελλάδος κατά 14,5% έως το 2050 προβλέπει Διεθνές Ινστιτούτο της Βιέννης (εφημερίδες 2-9-2016), αναφέροντας πώς το ίδιο χρονικό διάστημα ο πληθυσμός των χωρών – μελών της ευρωζώνης θα αυξηθεί κατά 6,6% σε σχέση με σήμερα, ενώ μείωση θα καταγραφεί στις χώρες της Βαλτικής, την Κροατία και την Βουλγαρία.

Το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σε έρευνα του επισημαίνει ότι η Ελλάς το 2050 θα έχει πληθυσμό από 8,3 έως 10 εκατομμύρια, δηλ. θα είναι μειωμένος κατά 800.000 έως 2,5 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα. Οι άνω των 65 ετών θα είναι το 30-33% από 21%, που είναι σήμερα. Έτσι θα καταντήσει μία έρημη χώρα και μία χώρα γερόντων, όπως με ολοσέλιδο και τον χαρακτηριστικό τίτλο: ΕΡΗΜΗ ΧΩΡΑ ΤΟ 2050 Η ΕΛΛΑΔΑ, επεσήμανε μεγάλης κυκλοφορίας Κυριακάτικη εφημερίδα (Καθημερινή).

Την τελευταία δε πενταετία (2011-2015) των μνημονίων οι θάνατοι υπερβαίνουν σταθερά τις γεννήσεις κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα να υπερτερούν κατά 94.296. Η συρρίκνωση του πληθυσμού επιτείνεται και από το γεγονός ότι, όπως αναγράφεται κατά κόρον στον ημερήσιο τύπο έχουν μεταναστεύσει από την Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια 450.000 νέοι Έλληνες σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και αλλού, χωρίς να έχουν διάθεση επιστροφής στην Ελλάδα. Έχουν φύγει τα καλύτερα μυαλά της Ελλάδος, για τα οποία η Ελλάδα έχει ξοδέψει πλήθος εκατομμυρίων ευρώ. Έτσι ενώ επείγει η λήψη άμεσων μέτρων, η Κυβέρνηση πράττει το ακριβώς αντίθετο: Έθεσε στο στόχαστρο τους πολυτέκνους!!

Δείγμα της αντιπολυτεκνικής διαθέσεως αποτελεί και το γεγονός ότι με την διάταξη του άρθρου 31 του σχεδίου νόμου θεσπίζεται άδεια 4 ημερών στους έχοντες 4 ανήλικα τέκνα και 6 ημερών στους μονογονείς, έχει την ίδια μεταχείριση αυτός που έχει 1 ανήλικο τέκνο με αυτόν που έχει 4,6,10 κλ. Ανήλικα τέκνα, ενώ λόγοι στοιχειώδους δικαιοσύνης (όχι καν ειδικής φροντίδας για τους πολύτεκνους) επιβάλλουν οι ημέρες άδειας για ασθένεια των τέκνων να καθορισθούν και να είναι ανάλογες με τον αριθμό των ανήλικων τέκνων.

Οι πολύτεκνοι όλα τα τελευταία χρόνια έχουν αποξενωθεί όλων σχεδόν των ευεργετημάτων – κινήτρων που είχαν κατά καιρούς καθιερωθεί από την πολιτεία για την αντιμετώπιση του υπαρκτού και συνεχώς διευρυνόμενου δημογραφικού προβλήματος της χώρας, ακόμη και των κινήτρων που δεν είχαν οικονομική επιβάρυνση. Το τελευταίο ουσιαστικό που έχει απομείνει είναι το ποσοστό των προσλήψεων που με το παρόν σχέδιο νόμου περικόπτεται αναίτια και αδικαιολόγητα κατά 25%.

Κύριε Πρωθυπουργέ.

Η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος που εκπροσωπεί πανελλαδικά τις 208.000 πολύτεκνες οικογένειες, σάς παρακαλεί να παρέμβετε άμεσα ώστε:

– Α –

Στο άρθρο 25 του σχεδίου νόμου στην περίπτωση β το ποσοστό: «δεκαπέντε (15%)» να επανέλθει ως ήταν και να γίνει:

«είκοσι (20%)».

– Β –

Στο άρθρο 31 του σχεδίου νόμου οι ημέρες άδειας για ασθένεια των τέκνων να επανακαθορισθούν ώστε να είναι ανάλογες με τον αριθμό των ανήλικων τέκνων.

Με τη βεβαιότητα ότι θα είναι άμεση η παρέμβασή σας για τη διόρθωση των παραπάνω διατάξεων,

διατελούμε με εκτίμηση

Για την ΑΣΠΕ

Ο Πρόεδρος α.α.                                            Ο Γεν. Γραμματέας

Νικόλαος Φωτόπουλος                                  Εμμανουήλ Χρυσόγελος

Αντιπρόεδρος ΑΣΠΕ